บทที่ 23 บทที่ 23.

แสงแดดอ่อนๆ ที่ทอดทอมายังห้องนอนสีขาวสะอาดตาทว่าหรูหรางดงามพร้อมกับเสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าหาฝั่งนั้นเหมือนว่ากำลังนอนอยู่ริมชายหาดกระนั้น ทำให้เปลือกตาบางค่อยๆ ขยับกระพือไหวจนสามารถปรับสายตาให้ชินกับแสงสว่างที่ลอดม่านเข้ามาได้ ใบหน้าหวานใสยุ่งเหยิงเมื่อเจอสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยและหายง่วงเป็นปลิดทิ้งท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ