บทที่ 25 บทที่ 25.

“อย่ามาบอกว่าตัวเองเป็นสุภาพบุรุษนะเพราะสิ่งที่คุณทำมันไม่ต่างจากโจรปล้นสวาทเลยสักนิด” บัวบุษราแหวอย่างเหลืออดเมื่อชายหนุ่มที่เพิ่งจะรุกรานร่างกายของเธออย่างเร่าร้อนเมื่อครู่มองเธอเหมือนเหยื่อที่จนหนทางและสายตาที่ทอดสบมาก็ดูรื่นรมย์จนน่าหมั่นไส้ อีกทั้งมันยังวาววับอย่างน่าโมโห

“ก็เธออยากยั่วฉันทำไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ