บทที่ 37 บทที่ 37.

“หนูบัว อย่าดื้อมาเช็ดตัวและทานอาหารทานยาก่อนเธอไม่สบายอยู่นะ” มาร์คัสเอ่ยออกมาเป็นภาษาไทยชัดเจน ทำให้ร่างบางชะงักและหันมามองเขาหน้าตื่นเหมือนถูกผีหลอกตอนกลางวัน ดวงตากลมโตฉายแววสับสนและมีคำถาม

“คุณ...พูด ภาษา ไทย ได้” บัวบุษราเอ่ยออกมาทีละคำอย่างงงงัน

“ใช่ ฉันพูดได้และเขียนได้ด้วย เอาล่ะมาทานข้าว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ