บทที่ 4 บทที่ 4.

“ตองมีอะไรให้หนูบัวช่วยเหลือหรือเปล่า” บัวบุษราเอ่ยขึ้นเมื่อได้เวลาปิดร้าน เวลาห้าโมงเย็นของทุกวัน หรือหากวันไหนมีลูกค้าติดพัน อาจจะเปิดถึงหนึ่งทุ่ม และตอนนี้เธอก็กำลังง่วนอยู่กับการอบขนมในห้องครัวหลังร้าน

“ตองถูกไล่ออกจากผับเมื่อคืนนี้” ตวิษาบอกเพื่อนรักเสียงเบาใบหน้าที่เปื้อนยิ้มมาทั้งวันหม่นลง บัวบุษราวางงานในมือทรุดนั่งลงตรงหน้าเพื่อนรักพลางเอื้อมมือไปตบเบาๆ ที่มือบางของตวิษาอย่างปลอบประโลม

“ตองมาทำงานกับหนูบัวก็ได้ เพราะน้องที่มาช่วยที่ร้านเพิ่งลาออกไปเมื่อสองวันก่อน ตอนนี้หนูบัวก็มีผู้ช่วยแค่คนเดียว อีกอย่างตอนนี้ทางร้านก็ลงตัวแล้วแดนิชก็ให้หนูบัวเป็นเจ้าของร้านโดยเต็มตัวมาตั้งแต่ต้นปีแล้วด้วย ตอนนี้หนูบัวเป็นเถ้าแก่เนี้ยแล้วนะจะบอกให้” เธอบอกเพื่อนรักเสียงใส และมันก็ทำให้ใบหน้าหมองๆ ของตวิษาดีขึ้น

“จริงเหรอหนูบัว ทำไมไม่เห็นบอกตองบ้างเลย”

“ก็กำลังจะบอกอยู่นี่ไง แต่พอดีช่วงต้นปีงานเยอะทำขนมส่งแทบไม่ทัน ตองมาทำงานกับหนูบัวนะ”

“แหม.. ไม่ชวนก็ว่าจะมาขอเกาะหนูบัวอยู่เหมือนกัน” ตวิษาบอกเสียงใสใบหน้าสวยคมยิ้มละไม ซึ่งมันทำให้ใบหน้าที่มีเครื่องหน้าเย้ายวนนั้นดูงดงามจนผู้หญิงด้วยกันยังอดอิจฉาไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นคิ้วเรียวโก่งได้รูป ดวงตากลมโตสวยคมพราวระยับดำสนิท จมูกโด่งเป็นสันได้รูปจนบัวบุษราเองยังนึกค่อนขอดเสมอว่าจมูกตวิษาโด่งราวทำนบกั้นน้ำ และริมฝีปากสีเรื่อที่ดูเหมือนกว้างยามยิ้มแต่ทว่ามันดูอวบอิ่มและเย้ายวนโดยที่ตวิษาไม่ต้องชม้ายชายตาให้เมื่อย รอยยิ้มนั้นก็เหมือนเชิญชวนโดยที่เป็นไปเองตามธรรมชาติ บัวบุษราเองไม่แปลกใจเลยว่าทำไมตวิษาถึงได้เปลี่ยนงานบ่อยๆ

“ปัญหาเดิมๆ ปัญหาทางเพศอีกล่ะสิ” บัวบุษราคาดเดาส่ายหน้ายิ้มๆ

“ก็จะอะไรอีกล่ะ ทำไมนะตองไปทำงานที่ไหนก็มีแต่พวกบ้ากามจ้องแต่จะงาบเรื่อยเลยเรารึสวยก็ไม่สวยปากก็กว้างซะขนาดนี้ แต่งตัวรึก็มิดชิดไม่เคยสักครั้งที่จะแต่งตัวสวยเซ็กซี่เหมือนหนูบัว แต่เจอปัญหาทางเพศประจำ” ตวิษาบ่นงึมงำๆ อย่างหัวเสียกับเหตุการณ์ที่เธอมักเจอบ่อยๆ

ตวิษา เป็นสาวน้อยจากภาคใต้และครอบครัวค่อนข้างจะยากจน เธอจึงหยุดเรียนแค่ชั้นมัธยมหกแล้วเข้ามาหางานทำในกรุงเทพฯ และลงเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงไปด้วย ซึ่งที่นี่เองทำให้เธอทั้งสองพบกัน แต่ด้วยความที่เธอต้องเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย และอีกทั้งยังต้องส่งเสียน้องๆ ทางบ้านอีกสองคนในขณะที่บิดามารดานั้นก็สูงวัยขึ้นทำให้ ตวิษารับงานหลายที่ ทั้งงานร้านอาหาร พนักงานทำความสะอาดหรือแม้แต่เด็กล้างจาน เธอทำหมดทุกงานที่สุจริต เธอไม่เคยเกี่ยงแต่ทุกๆ ครั้งก็มักจะมีปัญหากับนายจ้างหรือไม่ก็ลูกค้าที่เป็นผู้ชายตลอดหรือบางทีก็เป็นบรรดาภรรยาของผู้ชายเหล่านั้นที่เป็นนายจ้าง ด้วยปัญหาทางเพศ ใช่เธอมักบอกกับตัวเองเช่นนี้เสมอว่าปัญหาที่เจอบ่อยๆ นั้นเป็นปัญหาทางเพศ เพราะตวิษามักถูกลวนลามจากบรรดามนุษย์เพศชายไม่ว่าจะไปทำงานที่ไหนก็มักมีผู้ชายทั้งหนุ่มและแก่มาเสนอสิ่งต่างๆ ให้ยามพบเห็นเธอทำงานงกๆ ในร้านอาหารหรือกำลังทำความสะอาดสำนักงานอยู่ บางคนก็พยายามลวนลามเอาเปรียบเธอต่างๆ นานา 

“ก็ตองสวยเซ็กซี่น่ะสิ นี่ถ้าตองลองไปเทสหน้ากล้องแคสงานอะไรสักอย่าง หนูบัวว่าตองต้องได้เป็นนางแบบแหงๆ แต่เป็นนางแบบเพลย์บอยนะ” บัวบุษราเอ่ยยิ้มๆ ล้อเลียนให้เพื่อนรักสบายใจขึ้น

“ขอบใจนะเพื่อนรัก เหมือนจะชมและให้กำลังใจ..” ตวิษาส่งค้อนหน้าง้ำ

“ก็ตองน่ะสวยเซ็กซี่โดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลย ผู้ชายก็หลงแล้วไม่รู้ตัวเลยเหรอ ไอ้ใบหน้าแบบนี้เขาเรียกว่าใบหน้าเชื้อเชิญและหุ่นๆ สะบึมๆ อกอึ๋มๆ อกเป็นอก เอวเป็นเอวแบบนี้ก็ยั่วใจซะจนคนมองแทบถอนสายตาไม่ได้ไงล่ะ”

“แต่ตองก็ไม่เคยแต่งตัวล่อตะเข้เลยนะตองก็รัดหน้าอกตลอด แล้วอีกอย่าง ตองก็ไม่กล้าที่จะใส่เสื้อผ้าที่เปิดเผยเนื้อตัวขนาดที่ผู้ชายเห็นแล้วต้องวิ่งเข้าใส่เสียหน่อยแค่กระโปรงยีนส์กับเสื้อยืดพอดีตัวธรรมดาเหมือนหนูบัวตองยังไม่กล้าใส่เลยกลัวถูกฉุด” ตวิษาพูดติดตลกเมื่อรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นและมองหน้าบัวบุษราอย่างพินิจพิเคราะห์

“อย่างหนูบัวนี่น่าจะเจอบ่อยกว่าตอง ไม่ยักจะเจอ”

“เพราะหนูบัวมีแหวนหมั้นเป็นเกราะไง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเจอนะ ก็มีเหมือนกันแต่ก็เหมือนตองแหละ เอาตัวรอดได้ แต่หนูบัวก็ไม่วางใจหรือไว้ใจใครหรอก แดนิชสอนไว้ว่าต้องเอาตัวรอดยังไงและต้องหนักแน่นเข้มแข็งแค่ไหน ตองยังมีครอบครัวที่อบอุ่นแต่หนูบัวไม่มีใครเลยนอกจากแดนิช” บัวบุษราเอ่ยแผ่วเบาในตอนท้าย ใบหน้าขาวนวลดูหม่นลงจน ตวิษาใจเสียและคิดว่าตนเองทำให้เพื่อนไม่สบายใจ

“หนูบัวตองขอโทษ ตองไม่ได้ตั้งใจจะให้หนูบัวรู้สึกเศร้านะ”

“ไม่เป็นไร ตอนนี้หนูบัวไม่ใช่คนอ่อนแอเหมือนเมื่อก่อนแล้ว”

บัวบุษรายิ้มให้เพื่อนรักก่อนจะช่วยกันทำขนมให้แล้วเสร็จและชักชวนตวิษาไปพักด้วยชั่วคราว ส่วนแดนิชนั้นก็ดีใจที่ตวิษามาพักด้วย เพราะเขาเองอยู่กันสองคนกับบัวบุษราในห้องชุดสุดหรูก็เงียบเหงาเช่นกัน การมีเพื่อนเพิ่มขึ้นก็ดีไปอีกแบบ และที่สำคัญเขาก็ชอบพออัธยาศัยของตวิษาไม่น้อย...