บทที่ 42 บทที่ 42.

มือหนาลูบเรือนผมสลวยดกหนาอย่างอ่อนโยนขณะเช็ดตัวให้คนที่หลับใหลด้วยความอ่อนเพลียนั้นอย่างอ่อนโยน และนี่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เขาไม่เคยทำ แต่กับสาวน้อยตรงหน้าเขากลับทำอะไรที่แตกต่างออกไปอย่างอัตโนมัติ ยิ่งคิดถึงในครั้งที่เขาล่วงล้ำและปลุกปล้ำเธอด้วยกำลังที่เหนือกว่าเมื่อสองวันก่อนและได้เห็นน้ำตาแห่งควา...