บทที่ 57 บทที่ 57.

“ไม่หรอกน่าหนูบัว เราคงไม่โชคร้ายขนาดนั้น ไม่ๆ มันต้องไม่เกิดขึ้น แล้วถ้าเกิดขึ้นจะทำยังไงดี..” บัวบุษราเดินวนไปวนมาในห้องน้ำหรูอยู่นานนับสิบนาทีจนสุดท้ายก็ไม่อาจทนอยู่ได้จึงต้องเปิดประตูออกมา แต่เมื่อออกมาหัวใจสาวก็แทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเจอคนตัวโตยืนทำหน้าเหมือนยักษ์วัดแจ้งอยู่หน้าห้องน้ำ

“มา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ