บทที่ 58 บทที่ 58.

“ยังไงซะเธอก็ต้องเป็นของฉันอยู่ดีหนูบัว แล้วคุณแม่จะต้องแพ้ผมไม่มีทางหลงกลคุณแม่หรอก ในเมื่อกีดกันนักผมจะเอาเธอมาขังไว้ในกรงซะเลยในฐานะผู้หญิงของมาร์คัส ไม่ใช่เมีย..” มาร์คัสพูดกับตนเองเบาๆ พลางคิดถึงคำพูดของมารดาเมื่อตอนกลางวัน ในเมื่อมารดาไม่ต้องการให้เขาแต่งงานกับบัวบุษราทั้งๆ ที่ตอนแรกเต้นเร่าร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ