บทที่ 62 บทที่ 62.

“มีอาหารได้ยังไงคะ”

“ฉันให้คนเตรียมไว้ให้เอง”

“แสดงว่ามีคนรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่”

“ก็แค่คนของฉันเท่านั้น ไม่มีใครอื่นแม้แต่ไอ้คู่หมั้นเกย์เก๊ของเธอ” เสียงชายหนุ่มเรียบและมันก็ทำให้บัวบุษราเงียบทั้งๆ ที่ในใจกำลังเดือดปุดๆ ด้วยความโกรธกรุ่นเขาทำราวกับเธอเป็นโสเภณีไร้ค่าที่แอบย่องมาหายามอยากได้ เขาเก็บ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ