บทที่ 67 บทที่ 67.

บัวบุษราเอ่ยออกมาและมองเขาอย่างตัดพ้ออ้อนวอนในที ชายหนุ่มขบกรามแน่นอย่างระงับอารมณ์ที่ร้อนรุ่มกรุ่นโกรธ โกรธที่เธอทำเหมือนผลักใสและอยากจะไปจากเขาทุกๆ วินาที

“อยากจะไปจากฉันเหลือเกินนะ อย่าลืมนะว่าตอนนี้ครอบครัวผู้มีพระคุณของเธอยังต้องทำธุรกิจหลักของเขาร่วมกับฉัน และตอนนี้ทั้งจันทรโสภากุลก็ยังต้องพึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ