บทที่ 72 บทที่ 72.

“โอ๋ๆ มาๆ เดี๋ยวฉันจะช่วยทำให้หนูบัวของฉันหายตกใจ” ชายหนุ่มกอดร่างบางแล้วเกี่ยวเอวเล็กมาแนบชิดแหวกว่ายกลับมาที่บันไดเรือลำหรูด้วยท่าทางที่ไม่น่าไว้ใจ

“คุณจะทำอะไรน่ะ คนบ้าคิดไม่ดีกับหนูบัวแน่ๆ”

“อะไร ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย” เขาพูดหน้าตายแต่มือหนาไม่หยุดนิ่ง ซ้ำยังยุ่มย่ามไปทั่วเรือนกายอรชร ดวงตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ