บทที่ 78 บทที่ 78.

“หนูบัว..” เขาเรียกร่างบางที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างเหม่อมองท้องฟ้าและท้องทะเลยามเย็นนิ่ง และเธอก็หันมาช้าๆ ดวงตาทั้งคู่บวมแดงและคลอด้วยหยาดน้ำตา

“แดนิช..” ร่างบางโผเข้ากอดร่างสูงของชายหนุ่มแน่นพร้อมกับร่ำไห้อย่างสุดกลั้น

“หนูบัวท้องใช่ไหม”

“ฮือๆ แดนิช หนูบัวจะทำยังไงดี”

“ก็ไม่เห็นต้องทำอะไรหนูบัวก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ