บทที่ 87 บทที่ 87.

“แต่เธอเป็นเมียผมแล้ว หนูบัวเป็นเมียผมไม่แน่เธออาจจะกำลังอุ้มท้องลูกของผมอยู่ก็เป็นได้” มาร์คัสไม่ยอมแพ้และคำพูดของเขาก็ทำให้บัวบุษราเอามือกุมหน้าท้องที่ยังคงแบนราบของตัวเองอย่างลืมตัวและมองหน้าคุณสายสุนีย์อย่างวิตกกังวล แต่คุณสายสุนีย์เพียงแต่พยักหน้าให้เธอเท่านั้นและตบหลังมือบางอย่างปลอบประโลม

“ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ