บทที่ 11 เสพติดความเจ็บปวด

คำพูดของหนิงอันไม่ได้ทำให้ผ้าแพรรู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย มันกลับยิ่งตอกย้ำความจริงที่ว่า เธอไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือของมัจจุราชตนนี้ได้เลย

หญิงสาวหันหลังกลับเดินโซเซกลับไปที่เตียงกว้าง ทิ้งตัวลงนอนขดคุดคู้ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกที่แสนโหดร้าย

หนิงอันมองตามร่างบางที่สั่นเทาอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ