บทที่ 16 ดื้อรั้น [NC+]

มือหนาอีกข้างบีบคางมน บังคับให้เปลือกตาที่ปิดสนิทต้องลืมขึ้นมาสบตากันตรงๆ แรงบีบที่กรอบหน้าทำให้ผิวเนื้อขึ้นรอยแดงจางๆ ขณะที่ท่อนแขนแกร่งอีกข้างยังคงทำหน้าที่โอบประคองสะโพกผายเอาไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอหลุดพ้นจากพันธนาการแม้แต่นิดเดียว

“อย่าหลับตาสิผ้าแพร... ฉันอยากให้เธอเห็นชัดๆ... ทุกท่วงท่า”

แรงบดข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ