บทที่ 45 44
‘เชิญพี่ครามอยู่กับน้องสาวประสาทแดกของพี่ต่อไปละกัน คนอย่างมึงไม่มีทางมีความสุขหรอกคะนิ้ง อีขี้อิจฉา เอาแต่ใจตัวเอง นิสัยเสียเกินคน สุดจะทนแล้วเหมือนกัน แล้วหวานเชื่อนะคะ เชื่อว่าสักวันนึงพี่ครามจะเอือมระอานิสัยประสาทแดกของอีคะนิ้งอย่างแน่นอน’
คะนิ้งทิ้งตัวลงบนเตียงภายในห้องนอนที่ในตอนนี้มีเธออยู่ค...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 1
3. บทที่ 3 2
4. บทที่ 4 3
5. บทที่ 5 4
6. บทที่ 6 5
7. บทที่ 7 6
8. บทที่ 8 7
9. บทที่ 9 8
10. บทที่ 10 9
11. บทที่ 11 10
12. บทที่ 12 11
13. บทที่ 13 12
14. บทที่ 14 13
15. บทที่ 15 14
16. บทที่ 16 15
17. บทที่ 17 16
18. บทที่ 18 17
19. บทที่ 19 18
20. บทที่ 20 19
21. บทที่ 21 20
22. บทที่ 22 21
23. บทที่ 23 22
24. บทที่ 24 23
25. บทที่ 25 24
26. บทที่ 26 25
27. บทที่ 27 26
28. บทที่ 28 27
29. บทที่ 29 28
30. บทที่ 30 29
31. บทที่ 31 30
32. บทที่ 32 31
33. บทที่ 33 32
34. บทที่ 34 33
35. บทที่ 35 34
36. บทที่ 36 35
37. บทที่ 37 36
38. บทที่ 38 37
39. บทที่ 39 38
40. บทที่ 40 39
41. บทที่ 41 40
42. บทที่ 42 41
43. บทที่ 43 42
44. บทที่ 44 43
45. บทที่ 45 44
46. บทที่ 46 45
47. บทที่ 47 46
48. บทที่ 48 47
49. บทที่ 49 48
50. บทที่ 50 49
51. บทที่ 51 50
52. บทที่ 52 51
53. บทที่ 53 52
54. บทที่ 54 53
55. บทที่ 55 54
56. บทที่ 56 55
57. บทที่ 57 56
ย่อ
ขยาย
