บทที่ 31 เพื่อนสนิท

" ลูกจันทร์เดี๋ยว! " มือใหญ่วิ่งมาคว้าแขนเธอให้หยุดเดินก่อนที่จะถึงรถ แต่เธอก็สะบัดจนหลุด

คนตัวเล็กหันหน้ามามองคนที่พึ่งบอกว่าเธอเป็นแค่ของเล่นสนุกๆ ชัดๆ พร้อมกับน้ำตาที่มันกำลังเอ่อคลอเต็มเบ้า

" มีอะไร " เขามองหยดน้ำตาที่มันกำลังไหลอาบแก้มนวลช้าๆ แต่แววตากลมโตนั่นช่างราบเรียบไร้ความรู้สึก

ไร้ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ