บทที่ 33 ผมขอโทษ

" เฮ้ย! พี่!! " เสียงลูกน้องตาลีตาเหลือกตกใจกับร่างหนาที่ทรุดลงกับพื้น ก่อนจะหันรีหันขวางมองหาต้นทางของลูกกระสุนที่ปลิดชีวิตลูกพี่ตัวเอง

" อย่าขยับแล้วยกมือขึ้น! " ลูกน้องหนุ่มยืนนิ่ง สายตาล่อกแล่กหาทางหนีก่อนจะตัดสินใจวิ่งสับเท้าเข้าไปในป่ามืด

" หมวด! ไปตามจับมันมา! จับเป็นเท่านั้น! "

" ครับ! ผู้กอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ