บทที่ 101 ตอนที่101

เรือนกายขาวผุดผ่องได้แต่บิดดิ้นเร่าๆ อยู่บนร่างกำยำ ความรู้สึกคล้ายเธอถูกจับโยนขึ้นไปบนฟากฟ้าแล้วถูกปล่อยร่วงลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า ใจมันทั้งหวิวทั้งสั่นเหมือนจะขาดรอนๆ เสียให้ได้ แต่มันเป็นความทรมานปนสุขสมชวนให้พิศวงที่เธอไม่สามารถอธิบายออกมาได้ ทว่าพอความทรมานจวนเจียนใกล้จะผลิแตกเขาก็จัดการพลิกร่า...