บทที่ 7 ตอนที่7

เขาสวมกางเกงผ้ายืดขาสั้นสีเทายาวเคลียเข่า เสื้อยืดคอวีสีขาวเนื้อบางเบาอวดแผงอกตึงแน่นให้เห็นอย่างเด่นชัด เธอเดาว่าคงจะเป็นชุดนอน รองเท้าก็เป็นผ้าใบสีดำ แต่ไร้ถุงเท้า คาดว่าลุกจากเตียงได้พ่อคุณคงตรงดิ่งมาที่นี่เลย แต่ที่ทำให้คีรดาจ้องอย่างลืมตัวด้วยความสนใจและสงสัยกว่าอะไรทั้งหมดทั้งมวลก็คือ ผมสีน้ำตาลแกมดำที่เคยเป็นรองทรงหวีเรียบอยู่เสมอขณะนี้สั้นเกรียนติดหนังศีรษะ หรือที่เรียกว่าสกินเฮดจนน่าแปลกใจ ด้วยวัยและหน้าที่การงานของเขา คงไม่ได้คิดจะเปลี่ยนลุคลดวัยเล่นแน่ๆ

แต่ใช่ว่ามันจะขัดลูกตาหรือน่าเกลียดหรอกนะ หากมันกลับทำให้ผู้ชายที่เธอกำลังแอบมองดูดีและดูเด็กจนแทบไม่น่าเชื่อว่าอายุอานามจะสามสิบสามปีเข้าไปแล้ว หนวดเคราขึ้นครึ้มสองข้างแก้มนั้นก็ส่งให้ใบหน้าขาวๆ ดูคมคายน่ามอง ถ้าบอกว่ารุ่นราวคราวเดียวกับเธอและน้องชายของเขาก็คงมีคนเชื่ออย่างไม่ต้องสงสัย หรือถ้าเขาระเบิดหูใส่ต่างหูสักข้าง พร้อมสักมังกรตัวโตๆ พันเลื้อยแขนเสียหน่อย แล้วควบมอเตอร์ไซค์คันโตเป็นพาหนะ ก็เป็นเด็กแว้นได้แบบเนียนๆ เลยทีเดียว

ภาพแว้นหนุ่มหล่อหัวเกรียนตาสีฟ้าที่ผุดขึ้นมาในหัว ทำเอาหญิงสาวหลุดยิ้มออกมาอย่างอดขำไม่ได้ แต่ก็ต้องหุบยิ้มฉับหลบตาวูบทันใด เมื่อดวงตาสีฟ้าคมเข้มปรายมามองหน้าดุๆ ก่อนเซบาสเตียนจะทรุดนั่งบนส้นเท้า พลางคว้าสายอะไรบางอย่างหมุนๆ เสียบๆ อย่างชำนาญและคล่องแคล่ว โดยไม่ต้องมานั่งสุ่มเดาอาการของมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ให้เสียเวลา เหมือนเจ้าของจะรู้สาเหตุการดับของเจ้าบิ๊กไบค์ของตนอยู่แล้ว ขณะที่มือทำงานชายหนุ่มก็เงยมาจ้องหน้าน้องชายเขม็ง แล้วเอ่ยออกมาน้ำเสียงเครียดๆ ปนหงุดหงิด

“อยากจะซิ่งก็ควรหัดซ่อมให้เป็นด้วย ไม่ใช่สักแต่จะขี่มันเป็นอย่างเดียว คราวหลังจะได้ไม่ต้องมารบกวนเวลานอนชาวบ้านเขาแบบนี้ นี่ถ้าฉันอยู่ภูเก็ตไม่ต้องบินมาซ่อมมอเตอร์ไซค์ให้แกกลางดึกหรือไงไอ้เล็ก แล้วข้าวของที่ไม่ใช่ของตนเอง ก่อนที่จะเอามาใช้หัดขออนุญาตเจ้าของเขาบ้าง ถึงเจ้าของเขาจะไม่ว่า แต่คำว่ามารยาทน่ะรู้จักไหม ตั้งแต่เล็กจนโตฉันสอนแกอยู่ตลอด เคยจำใส่สมองมั่งหรือเปล่า ฉันมั่นใจว่าเลี้ยงแกมาด้วยอาหารชั้นดี ไม่ใช่หญ้า ทำตัวให้มันห่างไกลจากสัตว์จำพวกนั้นหน่อย ให้ฉันได้ภาคภูมิใจในตัวน้องชายคนเดียวที่เลี้ยงมากับมือสักนิดไม่ได้หรือไงวะ”

“คืนนี้เป็นไรหว่า...มาเครียดเชียว แถมแจกเทศนาซะกัณฑ์ยาวเหยียดเลย”

เซมิรอนพึมพำในลำคอพลางทำหน้าแหยๆ ยกมือลูบต้นคอเก้อๆ อย่างไม่เข้าใจ เมื่อได้ยินพี่ชายสวดมาเป็นชุดจนขุดคำออกมาแก้ตัวแทบไม่ออก และครั้งนี้เล่นแรงซะด้วย จนตอนนี้รู้สึกว่าตนเองจะมีเขางอกขึ้นมาบนหัวฉับพลัน ให้สงสัยว่าแค่ถูกรบกวนเวลานอนซีเรียสขนาดนี้เลยหรือ ส่วนเรื่องเอาไอ้ลูกรักคันใหม่ออกมาขับแบบไม่บอกไม่กล่าวก็ไม่น่าจะทำให้โกรธควันออกหูไปได้ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก และทุกครั้งก็แค่สั่งสอนพอหอมปากหอมคอเท่านั้น พี่ชายไม่เคยเทศน์มาราธอนแทบลืมหายใจหายคอเช่นนี้มาก่อน

เซมิรอนรู้ดีว่าพี่ชายไม่เคยหวงของ ถ้าอยากได้ขอแค่เพียงเอ่ยปากคนเป็นพี่ก็ยินดีจะยกให้เสียด้วยซ้ำ แต่ครั้งนี้มันแปลก หากยังไม่ทันจะได้แก้ต่างใดๆ ผู้เป็นพี่ยังปรามาสตามมาซะหน้าแทบหงาย

“แค่มอเตอร์ไซค์มันดับเพราะปลั๊กหัวเทียนหลุด แกยังดูไม่เป็นเลย แล้วพาผู้หญิงมาเที่ยวท่อมๆ ดึกดื่นค่อนคืนแบบนี้ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น แกจะเอาปัญญาที่ไหนมาดูแลเขา แกรับผิดชอบไหวไหม ถ้าเกิดเขาเป็นอะไรขึ้นมาน่ะ”

‘แล้วรถมอเตอร์ไซค์ดับกับเรื่องพายัยควีนเที่ยวมันเกี่ยวข้องกันตรงไหนวะเนี่ย แต่พี่ท่านเอามาโยงกันด่าได้แสบทรวงดีแท้ สามารถมากๆ พี่ชายกู’

เซมิรอนเกาคางพลางแอบแดกดันคนด่าอยู่ในใจ ท่าทางขึงขังกับหน้าตาเอาเรื่องของพี่ชายในตอนนี้ทำเอาไม่กล้าเถียงอย่างที่ใจอยาก คิดว่าสงบปากสงบคำเอาไว้จะเป็นการดีที่สุด แต่คนเป็นพี่ยังตามไล่จี้แบบไม่เว้นช่องว่างให้ได้ตั้งตัว

“เอามอเตอร์ไซค์ออกมาขับแล้วใบขับขี่น่ะแกไปสอบมาหรือยัง” เซบาสเตียนถามพลางเหวี่ยงขาขึ้นนั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์

“โธ่...ผมเพิ่งมาเหยียบเมืองไทยยังไม่ถึงอาทิตย์เลยนะพี่ใหญ่ มันก็ต้องมีปรับตัวกันมั่งสิ”

“แล้วเกือบอาทิตย์นั่นแกเอาเวลาไปทำอะไร เที่ยวเล่นนี่คงยุ่งมากสินะ ได้! ฉันจะให้เวลาแกปรับตัว ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ยึดกุญแจรถ งดโอนเงิน และเอาบัตรเครดิตทุกใบมาคืนฉันให้หมด เชิญแกปรับตัวเอาซะให้เต็มที่เลยเล็ก”

“หูย...เฮียโหดไปไหม เล่นตัดแขนตัดขากันทางอ้อมแบบนี้ แล้วผมจะไปไหนได้ล่ะ”

คนเป็นพี่ทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงโอดครวญของน้องชาย ชายหนุ่มจัดการกดปุ่มสตาร์ตเครื่อง และตั้งหน้าตั้งตาบิดคันเร่งลองเครื่องยนต์ด้วยหน้าตาเครียดๆ อยู่เช่นเดิม ชั่วครู่ถึงหันมากระตุกยิ้มมุมปากส่งให้คนเป็นน้อง แล้วเอ่ยบอกเสียงเรียบเย็น

“ก็นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ เอาหมวกกันน็อกมา”

เซมิรอนก็ยื่นหมวกกันน็อกที่ถืออยู่ในมือส่งให้พี่ชายตามคำสั่ง แล้วรีบโพล่งรับปาก เพราะน้ำเสียงและหน้าตาของคนเป็นพี่บอกให้รู้ว่าเอาจริง ลองว่าขัดใจหรือขัดคำสั่งคงได้นั่งเล่นนอนเล่นอุดอู้อยู่แต่ในบ้านของแท้แน่นอนเลยละงานนี้ แต่ไม่วายยังเอ่ยต่อรองอย่างไม่ยอมซะทีเดียว

“โอเค พรุ่งนี้ผมจะไปสอบใบขับขี่ก็ได้ แล้วอยากให้ทำอะไรบัญชามาเลย ผมจะรับใช้ท่านพี่ทุกอย่าง แต่ถ้าได้ใบขับขี่มาแล้ว รถคันนี้ผมขอนะ”