บทที่ 11 บทที่ 11

สติและความยับยั้งชั่งใจของทศชวินทร์ขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี เพราะเพียงจูบนั้น...

ริมฝีปากของเขาและเธอบดเบียดกันอย่างเร่าร้อน เขาช้อนอุ้มเธอขึ้นมาในวงแขน หูสดับเสียงครางเบาๆ ของคนในอ้อมกอด เขาวางเธอลงบนเตียงแล้วถอดเสื้อผ้าทั้งของเธอและเขาออกอย่างว่องไว ทั้งยังไม่ถอนจูบ

ราวกับพายุกระหน่ำพัดโหมไหม้ ทั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ