บทที่ 12 บทที่ 12

พี่ยืมคีย์การ์ดของรัมไปก่อนนะครับ ไปเอาคืนที่ออฟฟิศนะ

ตาพี่ของยัยน้อง

รัมภาภัสยิ้มน้อยๆ มองข้อความด้วยใจปลื้มเปรม...ตาพี่ของยัยน้อง...

นี่มันคือคำเฉพาะที่เธอและเขาใช้เรียกกัน ตาพี่อยู่ปีสี่ ส่วนยัยน้องเรียนปีหนึ่ง...เขาเป็นพี่ว้าก ส่วนเธอเป็นเชียร์ลีดเดอร์ เรียนคณะเดียวกัน...เธอเรียนที่นี่ได้เพรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ