บทที่ 18 บทที่ 18

            “ไปไหนมาน่ะ ตาไทม์” เสียงของคุณย่าดังเข้มนิดๆ เมื่อเขาเดินไปหา ชายหนุ่มเดินเอามือล้วงกระเป๋าแล้วยิ้มส่งให้กับท่าน

“ไปแวะหาอะไรกินมาครับ ของกินที่นี่อร่อยทุกอย่างเลย”

“แหม...ย่าก็ตามหาตั้งนาน นี่...พลาดไปตั้งหลายคน” ประโยคหลังท่านบ่นอุบอิบ เล่นเอาทนุพลเลิกคิ้วแล้วเอ่ยเย้าเบาๆ

“พลาดอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ