บทที่ 109 บทที่ 109

“หวังว่านายจะกลับตัวได้ภาคภูมิ” ภูมินทร์เอ่ยกับตัวเองเบาๆ ในเมื่อน้องชายต่างสายเลือดอยากได้อะไรเขาก็หาให้แต่ไม่รับรองว่ามันจะถาวรตลอดไป ดูคนทั้งคู่จะระเริงใจกับสิ่งที่ได้มาจนขาดสติ ไม่ตรวจสอบอะไรเลยด้วยซ้ำ เมื่อรู้ว่าตัวเองชนะการประมูลก็รีบจัดแจงดำเนินการทันที ทั้งๆ ที่ทุกอย่างเขาก็เป็นคนจัดฉากให้หม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ