บทที่ 114 บทที่ 114

“ทั้งสองคนออกไปก่อน ขอเวลาพ่อกับแม่และทุกคนปรึกษากันหน่อย มันด่วนเกินไปจนตั้งรับไม่ทัน” พลตำรวจกำธรณ์เอ่ยขึ้นอย่างดุดันตามประสาชายชาติทหาร อารยามองหน้าพ่อกับแม่เหมือนขอร้องให้เห็นใจ

“กรณ์พาหนูแก้วไปรอข้างนอก” ดนัยเอ่ยขึ้นอีกคน เขาตบบ่าลูกชายอย่างเข้าใจ แต่ขอเวลาให้ผู้ใหญ่ได้ปรึกษากันหน่อย เพราะเรื่...