บทที่ 127 บทที่ 127

“กูเป็นคนส่งนังศจีให้พ่อมึงเอา แต่มันกลับท้องป่องจนกูใช้มันทำงานไม่ได้ แล้วความรวยของพ่อมึงก็ทำให้คิดออก กูนี่แหละเป็นคนส่งจดหมายบอกพ่อมึงว่าศจีมันท้องให้โอนเงินค่าไถ่ตัวนังนั่นมา กูจะพามันออกจากบ่อน พ่อมึงก็โง่ส่งเงินมาได้ตั้งเป็นแสน ไหนจะส่งมาให้เป็นรายเดือนอีก กูก็เลยผลาญจนเกลี้ยง” คำพูดไม่ได้สำน...