บทที่ 13 บทที่ 13

“ตาย… ตาย” ชลธิชาพ่นลมออกปากหนักๆ เอ่ยกับตัวเองอีกครั้ง สาวนางนั้นยังนอนบนโต๊ะประชุมตัวยาว ท่อนบนเกือบเปลือยมีเพียงบราเซียสีดำห่อหุ้มหน้าอกหน้าใจไว้เท่านั้น รูปร่างหน้าตาของเธอชลธิชาเหมือนจะคุ้นๆ เสียด้วย ส่วนอีกตาคนต้นเรื่องที่คลอเคลียอยู่ด้านบนคร่อมตัวผู้หญิงอยู่ซะแนบชิด แม้เสื้อผ้าเขาจะยังอยู...