บทที่ 138 บทที่ 138

“บ้า…” ชลธิชาส่งค้อนให้อย่างเขินอาย นี่เขาตั้งใจจะทำให้เธอท้องจริงๆ อย่างนั้นน่ะเหรอ แต่พอมาคิดดูถ้ามีลูกๆ มายืนโปรยดอกไม้ให้ในวันแต่งงาน เธอคงมีความสุขมากที่สุดในโลก แต่จะว่าไปเรื่องนี้ถ้าพวกผู้ใหญ่รู้คงควันออกหูแน่ๆ 

“เราจะรักกันแบบนี้ตลอดไปจนถึงลมหายใจสุดท้ายของชีวิต พี่สัญญา” ภูมินทร์มองเข้าไปใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ