บทที่ 15 บทที่ 15

“อื้อ...” เสียงค้านของชลธิชาดังขึ้นได้เพียงแค่นี้ มันช่างเป็นจูบที่ไร้ซึ่งความนุ่มนวลมีแต่ความป่าเถื่อน ชลธิชาพยายามปัดป้องแต่กลับไม่สามารถทำได้มือทั้งสองข้างทั้งทุบตีบริเวณแผงอกภูมินทร์อย่างหนักหวังให้เขาปล่อยเธอ แต่เขากลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขากลับใช้มืออีกข้างรั้งท้ายทอยเธอให้เชิดขึ้นรับรสจู...