บทที่ 22 บทที่ 22

“งั้นเชิญครับ” ภูมินทร์ผายมือให้ก่อนจะเดินนำอารยาไปยังห้องอาหารญี่ปุ่นซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องอาหารไทย เมื่อเข้ามาภายในห้องอาหารญี่ปุ่น สายตาอันคมกริบของเขาก็มองหาชายหญิงที่เดินเข้ามาก่อนหน้า เมื่อพบรอยยิ้มบางๆ ก็ผุดขึ้นบนมุมปากเหมือนกับพอใจนักหนากับสิ่งที่ตัวเองกำลังจะทำ ก่อนจะเลือกโต๊ะที่บัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ