บทที่ 72 บทที่ 72

“ขอบคุณมาก ขอบคุณ” ทรงยศเอ่ยขอบคุณจากใจจริง ไม่คิดว่าภูมินทร์จะช่วยเหลือเขา ที่จริงเขานั้นพอจะมีเงินเก็บอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่พอสำหรับค่าใช้จ่ายครั้งนี้ เงินที่ไชยยันต์ให้มาก็ไม่กี่หมื่น เขาก็เอาไปใช้ตอนทำงานเกือบหมดแล้ว ส่วนเงินที่เหลือรับได้ตอนงานเสร็จแต่พวกเขากลับทำงานพลาด

“สะดวกเมื่อไหร่ก็เข้ามาห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ