บทที่ 74 บทที่ 74

“โอ๊ย…” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นเมื่อชลธิชากัดลิ้นเขาอย่างแรงจนเลือดซึมออกมา เจ็บแบบนี้ภูมินทร์จึงยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ มือหนายกขึ้นกุมปาก ทุกครั้งที่ล่วงเกินเธอเขามักจะเจ็บตัวตลอดเลยหรือไง

“สุภาพบุรุษตัวพ่ออย่างนายก็ทำได้แค่ใช้กำลัง เกิดมาเป็นผู้ชายเสียเปล่ากลับใส่กระโปรงผู้หญิง” พูดจบก็หันห...