บทที่ 83 บทที่ 83

เช้าวันรุ่งขึ้น ชลธิชาก็หลบหน้าหลบตาทุกคนในบ้านขับรถออกไปแต่ไก่โห่ เธอเพียงไม่อยากเจอหน้าภูมินทร์ แต่ถ้าหลบอยู่ในไร่เขาก็หาตัวพบอยู่ดี จึงเลือกที่จะออกไปข้างนอกดีกว่า ภูมินทร์เองพอไม่พบคนที่อยากพบก็ขอตัวกลับเช่นกัน แม้ใจอยากจะอยู่ที่นี่ต่อแต่สิ่งที่สันติติดต่อเข้ามามันเป็นตัวเร่งให้เขากลับไปที่เชียง...