บทที่ 86 บทที่ 86

“พี่กรณ์” อารยาได้แต่เอ่ยชื่อเขาเท่านั้น ตอนนี้เธอรู้สึกจะหมดทางแก้ตัวเข้าไปทุกที ก่อนจะถูกชายหนุ่มคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเพื่อเดินออกไปจากห้อง แต่อารยากลับรีบปัดมือออกเพราะด้านนอกมีนิสิตอยู่ ขืนปล่อยให้ปกรณ์ทำอะไรรุ่มร่ามคงไม่เหมาะ

เธอเดินตามเขาลงมายังลานจอดรถก่อนที่จะเข้าไปนั่งทำหน้ามุ่ย ไม่มองหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ