บทที่ 140 เราหย่ากันเถอะ

พอคีรินเดินเข้ามาในห้องเขาก็ไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเขา แล้วเขาก็หยิบเอกสารขึ้นมาแล้วก็เงยหน้ามาแพรไหมที่เดินเข้ามาด้วยสายตาจดจ้อง เพราะตอนนี้เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอแล้ว ยิ่งเห็นหน้าเธอเขาก็ยิ่งเห็นรอยแผลที่เธอนั้นทำกับเขา

“คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันคะคุณคีริน…” แพรไหมพูดไปแล้วเธอก็มองหน้...