บทที่ 146 หนูเลือกแล้วค่ะ

จากนั้นทั้งสามก็เข้าไปนั่งกันทที่โซฟาในห้องทำงานของชลเทพ โดยที่ทั้งสองนั้นนั่งมองหน้าแพรไหมอย่างจดจ้องจนแพรไหมนั้นรู้สึกเกรงมากที่จะพูดเรื่องของเธอออกไป…

“พรึบ…มีอะไรก็พูดมาเลยลูก ไม่ต้องกลัวนะ พ่อแม่จะรับฟังลูกทุกอย่างไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น” พานทองลุกไปนั่งจับมือของลูกสาวแล้วพูดออกไปอย่างเข้าใจ ว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ