บทที่ 36 สงสารแต่หยุดไม่ได้

จากนั้นอังคณาก็ทานอาหารเช้าที่เนวินทำให้อย่างชอบใจ พอเสร็จแล้วเนวินก็ไปส่งอังคณาที่บ้านของเธอ ซึ่งมันก็ไม่ได้ไกลจากคอนโดของเขาเท่าไหร่ อังคณาก็ขอบคุณเขาแล้วก็เข้าบ้านไป ส่วนเนวินก็ขับรถไปทำงานของเขาตามปกติ ก่อนจะนึกถึงเพื่อนของเขาแล้วเขาก็กดโทรไปหาคีรินทันที

“ฮัลโหลคีริน…เป็นไงบ้างวะเมื่อคืน แกไอ้แอ...