บทที่ 87 หยุดได้ไหม

“อะไรกันเนี่ย..” ชลธิชามองไปแล้วพูดพึมพำออกมา เพราะเนวินเหมือนจะสนใจอังคณาแต่พอเขาทำแบบนี้เธอเลยคิดว่าไม่ใช่แล้วมั้ง ดูท่าเธอจะเข้าใจผิดแล้วล่ะ เพราะเขาน่าจะเป็นคนอบอุ่นมากกว่า 

“ธิชา…มาสมุยทำไมไม่บอกพี่สักคำหึ…แล้วพี่โทรหาส่งข้อความหาน่ะทำไมไม่รับไม่ตอบห้ะ รู้ไหมว่าพี่เป็นห่วงเราแค่ไหน” พออยู่กันสอ...