บทที่ 102 102

“อย่าร้องไห้สิ ผมไม่ได้จากไปไหนสักหน่อย”

“ก็ใช่ ว่าแต่ว่าคุณก็รู้เห็นเป็นใจร่วมมือกับโลฟเหรอ อันที่จริงมันไม่มีงานประมูลอะไรนั่นใช่ไหม”

“อย่าโกรธเลยริน ที่ผมทำก็เพราะอยากจะเห็นคุณมีความสุขนะ”

“ยะ ทุกคนรู้เรื่องหมดยกเว้นฉันคนเดียว”

“ถ้าเธอรู้มันจะเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ได้ยังไงละ” วอปเปอร์ว่าพลางเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ