บทที่ 52 52

ไม่มีคำพูดใดออกจากริมฝีปากบางนอกจากเสียงครางที่บ่งบอกถึงความทรมานจากการถูกกลั่นแกล้งของชายหนุ่ม สองมือเกาะแขนแกร่งไว้มั่นส่ายบั้นท้ายไปมาพยายามดันกายเข้าหากายแกร่งแต่คนชอบแกล้งก็ยังคงเสมอต้นเสมอปลายไม่ยอมทำตามที่เธอต้องการ ทั้งที่ตัวเองก็ทรมานไม่ต่างจากกันจนเห็นเส้นเลือดปูดโปนไปทั้งร่าง

“บอกได้หรือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ