บทที่ 87 87

“อย่าเสียงดัง”

โลฟพูดแค่นั้นก็ตวัดลิ้นเลียไปทั่วกุหลาบงามอย่างหิวกระหาย ไม่รู้ทำไมยิ่งกินเท่าไหร่น้ำหวานก็เหมือนจะมากขึ้นไม่หมดสักที จนเป็นเขาเองที่อดทนต่อไปไม่ไหวเพราะแก่นกายที่ขยายตัวจนคับเป้ากางเกงเจ็บไปหมด

“อ่า...ริน มาสิ”

รรินที่รีบทำตามคำสั่งของชายหนุ่มทันที วินาทีนี้เธอไม่สนใจอีกต่อไปแล้วว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ