บทที่ 11 โล่งอก

เสียงกุกกักที่บานประตูหลังบ้านยังคงดังอย่างต่อเนื่อง นับดาวมือสั่นเทาขณะจับโทรศัพท์มือถือที่สว่างจ้าในความมืด เธอเตรียมจะกดเบอร์โทรออกหาเบอร์ฉุกเฉิน หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก รูปร่างเงาดำที่ทาบทับหน้าต่างกระจกนั้นดูใหญ่โตและน่ากลัวเกินกว่าจะเป็นแค่คนงานที่เดินหลงทางมา

"ดาว แกหลับหรือยัง เปิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ