บทที่ 12 ฝืนทำงาน

นับดาวกำโทรศัพท์มือถือในมือแน่นจนข้อขาว ความหวาดกลัวทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวไปเปิดไฟหรือลุกไปส่องดูที่หน้าต่าง หญิงสาวดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง ซุกตัวอยู่มุมเตียงด้วยความหวาดผวาตลอดทั้งคืน เสียงลมพัดหรือเสียงกิ่งไม้เสียดสีกันก็ทำเอาเธอสะดุ้งสุดตัว กว่าฟ้าจะสางเธอก็แทบไม่ได้หลับตาลงเลยสักงีบเดียว

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ