บทที่ 17 รอยกรรไกร

นับดาวยืนตัวแข็งทื่อ มือเล็กที่จับเนื้อผ้าสีขาวสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เสื้อนักศึกษาและกระโปรงพลีทที่เธอพับเตรียมไว้ถูกกรีดด้วยของมีคมจนขาดวิ่นเป็นริ้วยาว มันไม่ใช่รอยขาดจากการเกี่ยวหรืออุบัติเหตุ แต่มันคือความตั้งใจทำลายข้าวของอย่างชัดเจน

ความหวาดกลัวแล่นปราดไปทั่วแผ่นหลัง นี่หมายความว่าเมื่อคืนนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ