บทที่ 21 ทำเป็นไม่รู้

ร่างสูงใหญ่ของภูผายืนนิ่งอยู่หน้าประตู แววตาคมกริบกวาดมองเด็กฝึกงานทั้งสามคนที่นั่งเบิกตากว้างทำหน้าเหมือนเห็นผี บรรยากาศภายในห้องพักเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก นับดาวรู้สึกเหมือนหัวใจหล่นไปกองอยู่ที่ตาตุ่ม เธออ้าปากจะพูดยังไม่ทันจะได้เปล่งเสียง ชายหนุ่มก็ก้าวเท้าเข้ามาด้านในเสียก่อน

"เห็นว่าค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ