บทที่ 31 ร่วมเตียง

บรรยากาศภายในห้องนอนเงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าของภูผาที่ก้าวเดิน ชายหนุ่มมองพื้นที่ว่างบนเตียงสลับกับดวงตากลมโตที่กำลังมองมา เขาถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะตัดสินใจวางผ้าห่มเปียกชื้นในมือทิ้งไว้ที่มุมห้อง แล้วเดินมาทิ้งตัวลงบนเตียงฝั่งที่ว่างอยู่

"ขอบใจนะ ฉันจะนอนริมสุดให้ เธอไม่ต้องเกร็งหรอก"

ภ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ