บทที่ 36 หึง

เสียงกระแอมเบา ๆ ที่ดังขึ้นทำให้นิตารีบผละตัวออกจากร่างสูงทันที หญิงสาวหันมามองตามต้นเสียงด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มหวานหยดย้อยตามปกติ ส่วนภูผาก็ขยับตัวถอยหลังเล็กน้อยเพื่อเว้นระยะห่าง แววตานิ่งเรียบหันมามองผู้ที่เข้ามาใหม่

นับดาวยืนถือแฟ้มเอกสารในมือแน่น เธพยายามปรับสีหน้าให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ