บทที่ 24 เป็นห่วง

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นอย่างไร้มารยาทและไม่เกรงใจ ทำลายช่วงเวลาที่สิริภัทรกำลังเคลิ้มหลับต้องลืมตาขึ้นด้วยความหงุดหงิด จะว่าเป็นมารดาของเธอก็ไม่น่าใช่ ใครกันที่มีความกล้าเคาะประตูห้องนอนของเธอดังลั่นบ้านขนาดนี้

หญิงสาวผุดลุกขึ้นจากเตียงด้วยความรู้สึกพะอืดพะอมในลำคอ มือเร...