บทที่ 26 ดับฝัน

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยสิ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำความรู้จักกันใหม่” คุณหญิงวิภากรกล่าวขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มยินดีเป็นอย่างยิ่ง

“วันซวยแท้ ๆ...” แคเธอรินบ่นอุบอิบกับตัวเองเสียงเบา แต่ทว่าคนหูดีอย่างฐากูลกลับได้ยินเข้าจนได้

“ผมไม่คิดเลยนะครับเนี่ย ว่าผู้หญิงที่ผมกำลังตามจีบอยู่... จะกลายเป็นน้องแคทไปได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ