บทที่ 3 เกมวัดใจ

เมื่อไปถึงบูติกอแห่งหนึ่ง สิริภัทรถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเพื่อนสาวตัวดีชี้ให้พนักงานขายหยิบชุดที่โชว์อยู่บนหุ่นหน้าร้านมาให้เธอลอง

มันเป็นชุดเดรสสั้นสายเดี่ยวผ้าไหมสีชมพู ผืนผ้าทิ้งตัวมันวาวล้อแสงไฟ ตัวเสื้อด้านหน้าผ่าลึกคว้านยาวลงมาจนอวดส่วนเว้าส่วนโค้งของร่องอกอวบอิ่มที่เคยซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าเนื้อหนามานาน กระโปรงเนื้อดีรัดรึงไปตามสะโพกกลมกลึงเน้นทรวดทรงองค์เอว ก่อนจะผ่าข้างขึ้นมาสูงลิ่ว อวดเรียวขาขาวเนียน

“ครั้งสุดท้ายที่แกจะได้เจอพี่เค้า ก็แต่งให้มันสุด ๆ ไปเลย” แคเธอรินยัดชุดใส่มือเพื่อน

“โห!!... ต่อให้กินเหล้าเป็นขวด ฉันก็ยังไม่กล้าใส่อยู่ดีว่ะแก มันโป๊ไป”

“เอาน่า....สักครั้งในชีวิต เอาให้โลกตะลึงไปเลยสิ มีของดีก็กล้าโชว์หน่อย!”

สิริภัทรสูดหายใจลึก สลัดคราบสาวออฟฟิศผู้จืดชืดทิ้งไว้ในห้องลองเสื้อ ทันทีที่เรียวขาคู่สวยก้าวพ้นม่านออกมา แคเธอรินถึงกับตาโตอ้าปากค้าง พินิจมองเพื่อนรักราวกับเป็นคนละคน

ผิวขาวผุดผ่องราวกับน้ำนมบริสุทธิ์ขับเน้นให้ชุดสายเดี่ยวสีหวานดูเซ็กซี่ร้อนแรงขึ้นเป็นเท่าตัว รูปร่างที่ซ่อนรูปมานานปรากฏเด่นชัด อกอวบอิ่มล้นทะลักสายตา เอวคอดกิ่วและสะโพกผายผุดผาดรับกับช่วงเรียวขาเพรียวระหง ชนิดที่นางแบบมืออาชีพยังต้องหลบซ้าย

“มองอะไรขนาดนั้นน่ะแคท... ฉันมีอะไรแปลกไปหรือเปล่า” สิริภัทรหมุนตัวถามด้วยความขัดเขิน มือเรียวพยายามดึงชายกระโปรงลงมาอย่างไม่ชินสายตา

“เปล่า... แต่แกเซ็กซี่และสวยชะมัดเลย! รู้อย่างนี้ฉันจับเธอแต่งตัวแบบนี้ตั้งนานแล้ว พี่สุดเขตเค้าจะได้ไม่ทิ้ง” แคเธอรินชมจากใจจริง ดวงตาเป็นประกายระยับ

“อย่าพูดว่าเค้าทิ้งสิ ฉันเป็นคนเก็บข้าวของออกมาจากบ้านพี่เค้าเองนะ”

“เอ่อ ๆ แกทิ้งเค้า ๆ ฉันลืมไป อย่าร้อง ๆ ฮึบๆๆๆ”

“ฮึกก”

“ฉันขอโทษ ๆ อย่าร้องสิ ภัทรไม่เอาน่า”

“ฉันรับรองเลยว่าคืนนี้... ต้องมีคนกระอักเลือดแน่”

“แล้วแกล่ะ ไม่ลองเลือกไปสักชุด ใส่เป็นเพื่อนฉัน”

“ก็นี่ไง ได้ตั้งนานแล้ว ป่ะ. ๆ ไปจ่ายเงินกัน แล้วรีบกลับไปแต่งหน้าทำผมกันดีกว่า ฉันรับรองว่าคืนนี้แกจะต้องเกิด!”

เวลาสามทุ่มครึ่งที่ผับหรูแห่งหนึ่งใจกลางกรุง บรรยากาศภายในอบอวลไปด้วยแสงสีตระการตาที่สาดสลับไปมาส่องกระทบเรือนร่างของเหล่านักท่องเที่ยว เสียงดนตรีหนักหน่วงดังก้องกระตุ้นโสตประสาทและหัวใจให้เต้นตามจังหวะ ผู้คนเบียดเสียดหนาตา กลิ่นอายของน้ำหอมราคาแพงและแอลกอฮอล์และบุหรี่อบอวลคล้ายมอมเมาสิริภัทรที่เดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนสาว สายตากว้างมองไปรอบ ๆ เพื่อมองหาใครบางคน

“ถ้ารู้ว่าคนจะเยอะขนาดนี้ ฉันไม่มาเด็ดขาดเลย” แคเธอรินบ่นกระปอดกระแปดขณะพยายามเบียดตัวนำทางเพื่อนรักเข้ามาด้านใน

“แต่ถ้าเจอพี่เขต ฉันว่ามันก็คุ้มนะ” สิริภัทรเอ่ยแก้พลางหัวเราะเสียงใส นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ

“ยอมใจในความรักเดียวใจเดียวของแกเลยจริง ๆ... แต่เชื่อฉันเถอะว่าคืนนี้ ต้องมีหนุ่ม ๆ มาตามจีบแกให้พี่สุดเขตหึงเล่นแน่ ๆ”

“ถึงขั้นหึงเลยเหรอแก” สิริภัทรถามอย่างมีความหวังลึก ๆ

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันว่าพี่เขา ก็คงคิดอะไรกับแกนั่นแหละ แต่คนมันเจ้าชู้ไง เลยไม่กล้าให้สถานะกับแก” แคเธอรินยักไหล่

“อยากมีแฟนหล่อระดับตัวท็อปก็ต้องรับมือกับความเจ้าชู้ให้ได้ ข้อนี้แกคงจำได้ขึ้นใจอยู่แล้วนี่”

และก็เป็นจริงอย่างที่แคเธอรินคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด ตลอดทางที่เดินผ่าน สายตาของเหล่านักเที่ยวหนุ่ม ๆ ต่างจับจ้องมาที่เรือนร่างระหงในชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูมุกรัดรูปของสิริภัทรราวกับจะกลืนกิน ผิวขาวเนียนละมุนทอประกายล้อแสงไฟดูนุ่มนวลชวนสัมผัสไปทั้งตัว ทรวดทรงอกเอวที่เด่นชัดดึงดูดสายตาจนเกิดเสียงกระซิบกระซาบตามหลังมาไม่ขาดสาย

ทันทีที่พวกเธอได้โต๊ะนั่งในมุมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นบริเวณประตูทางเข้าหลักของผับ

“พี่เค้ามาจริงๆ ด้วยว่ะแก!” แคเธอรินสะกิดแขนเพื่อนพลางชี้ชวนให้ดู

สิริภัทรเบนสายตาไปตามคำบอก จากนั้นหัวใจดวงน้อยก็พลันเต้นระทึกอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดเสื้อเชิ้ตลำลองเนื้อดีสีเข้ม ปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกตึงแน่น ลำคอแกร่ง และช่วงไหล่กว้างสอบสมชายชาตรี ใบหน้าคมครึ้มหล่อเหลาบาดใจเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในตัวเองอันเป็นเอกลักษณ์

“พี่เขต!!...” สิริภัทรพึมพำแผ่วเบาในลำคอ

ชายหนุ่มเดินเข้ามาพร้อมกับกลุ่มเพื่อนสนิท โดยมีสาวสวยทรงโตนุ่งน้อยห่มน้อยคอยเดินโอบแขนออเซาะขนาบข้างไม่ห่างกาย ภาพนั้นทำให้สิริภัทรรู้สึกหน่วงในอก แต่เธอก็พยายามเชิดหน้าขึ้นและเก็บความเจ็บปวดเอาไว้ลึก ๆ ในใจ

“เขาหล่อสมคำร่ำลือจริงๆ แหละแก โต๊ะเค้านี่ไม่เคยขาดสาว ๆ เลยเนาะ” แคเธอรินเอ่ยยอมรับ

ในอีกมุมหนึ่งของร้าน สายตาของ ฐากูล เพื่อนสนิทในกลุ่มของสุดเขต มองฝ่าความสลัวมาเห็นแคเธอรินและสิริภัทรเข้าพอดี

“เฮ้ย! ไอ้เขต... นั่นน้องภัทรเด็กเก่าแกนั่งอยู่นู่นว่ะ หุ่นอย่างเอ็กซ์! เซ็กซี่เป็นบ้า เฮ่ย! เอาจริง ๆ นะตั้งแต่เลิกคบกันไปเนี่ย น้องภัทรดูสวยวันสวยคืนแฮะ!” ฐากูลกระทุ้งศอกใส่เพื่อนพลางบุ้ยปากไปทางสองสาว

บทก่อนหน้า
บทถัดไป