บทที่ 70 ทบต้นทบดอก

เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของคนทั้งคู่บดเบียดเข้าหากันอย่างตั้งใจ สุดเขตบรรจงจูบอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเรียกร้องไหวระริกขึ้นเรื่อยๆ สิริภัทรไม่ได้ขัดขืน ผ้าพันคอผืนยาวหลุดลุ่ยร่วงหล่นไปตั้งแต่เมื่อไรไม่ทราบได้ มือเรียวสวยสอดประสานกันไว้ที่ท้ายทอยของเขา ก่อนจะดึงร่างสูงให้ขยับเข้...